ΒΙΒΛΙΟ: Η συνέντευξη -Μικέλα Φερούση

Μικέλα Φερούση
Η συνέντευξη” -θεατρικό έργο
α΄ έκδοση : 2017
ISBN: 978-618- 5320-04-1
σελίδες : 36
εξώφυλλο : μαλακό εξώφυλλο
εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ


Περίληψη έργου
Η συνέντευξη της Νάντιας, μιας λαϊκής τραγουδίστριας που μόλις έχει κυκλοφορήσει την αυτοβιογραφία της, στρέφεται περισσότερο προς την προσωπική της ζωή παρά το έργο της. Ένα θεατρικό έργο για την αγάπη μεταξύ άντρα και γυναίκας - και την έλλειψή της.

Απόσπασμα βιβλίου
Νάντια: Μη βιάζεστε. Είπατε πώς θέλατε να μάθετε τις αιτίες και όχι τα αποτελέσματα. Οι αιτίες αγαπητέ, προϋπάρχουν της σχέσης. Απλά εμείς το
αγνοούμε. Ποτέ δεν είναι εύκολο. Το μισό έναντι του άλλου μισού. Το καλό δίπλα στο καλό. Περίμενα για να δω. Με αργές αυτή τη φορά, αλλά πάντα αβέβαιες κινήσεις. Με κίνδυνο να τον πνίξω με την αγάπη μου ή το αντίστροφο: στην προσπάθειά μου να μην τον πνίξω, να δείξω απρόσιτη, αδιάφορη. Βλέπετε, αυτά τα πράγματα έχουν κάτι το υπερφυσικό. Η γήινη ζωή μας δεν επιτρέπει να εξελιχθούν. Κι αφού οι ψυχές δεν χάνονται, τότε όλα αυτά που έχουμε στην ψυχή μας θα υπάρχουν για πάντα. Άλλωστε, είναι και το μόνο που έχει μείνει πια. Το ήξερα πως κάπου-κάπου τρόμαζε μ’ αυτά που έλεγα. Μα τον είχα προειδοποιήσει πως δε θα με βρει ανάμεσα στους συνηθισμένους. Όσο τον αγαπούσα, τόσο απομακρυνόταν. Εκείνος δεν το συνειδητοποιούσε, εγώ όμως το είχα δει το έργο κι άλλη φορά. Γνώριζα το τέλος. Διαισθανόμουν ότι θα ξαναπαίξω τις ίδιες σκηνές, θα ειπωθούν τα ίδια λόγια, ξανά και ξανά. Όλα απ’ την αρχή. Ξαναζούσα την ίδια ιστορία με διαφορετικό πρωταγωνιστή κάθε φορά. Κι έτσι θα γυρνούσα πάλι στην αιώνια αγάπη μου, τη μοναξιά μου. Αυτή τη μοναξιά που μ’ αγκάλιασε και με πήρε κοντά της. Την αγάπησα πιο πολύ από καθετί, πιο πολύ κι από εκείνον…
Θωμόπουλος: Όλα αυτά όμως το έκαναν να μοιάζει ίδια με όλες τις άλλες
σχέσεις. Θέλω να πω…
Νάντια: Και τι θέλετε, να αλλάξουμε την ιστορία για να γίνει πιο πιασάρικο το άρθρο σας;
Θωμόπουλος: Δεν εννοούσα αυτό, παρεξηγήσατε. Από τον τρόπο που μιλάτε, κι από τον τρόπο που μιλούσε και ο ίδιος, κατάλαβα ότι είχατε κάτι σπάνιο. Οι λέξεις όμως με τις οποίες περιγράφετε αυτά που νιώθατε, δε διαφέρουν από οποιουδήποτε χωρισμένου τις λέξεις.
Νάντια: Είστε μικρός ακόμη. Κάποτε θα καταλάβετε.
Θωμόπουλος: Τι ακριβώς;
Νάντια: Ότι αυτό που ψάχνετε δε θα το βρείτε στις λέξεις. Γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχουν λέξεις. Το τι υπήρχε ανάμεσα σε μένα και σε εκείνον, δε θα μπορέσετε ποτέ να το περιγράψετε. Όπως δε μπορέσαμε κι εμείς. Αν όμως σας ευνοήσει η ζωή κάποτε και το ζήσετε, θα θυμηθείτε πόσο άσκοπη ήταν η ερώτησή σας.


Βιογραφικό
Μικέλα Φερούση
Η Μικέλα Φερούση γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Γαλλικής γλώσσας και φιλολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται με μεταφράσεις και επιμέλεια λογοτεχνικών κειμένων. Έχει δημοσιεύσει κείμενά της στις κάτωθι έντυπες εκδόσεις: “Σουλατσάροντας με το τραμ” (περιοδικό Υποβρύχιο, τεύχος 39, 2009) “Ενας μικρός, μεγάλος ανθρωπάκος” (διήγημα, Προσωπογραφίες, εκδόσεις Black Duck, 2011) “Αφωνία” (ποίημα, εκδόσεις Πνοές λόγου και Τέχνης, 2012) “Σταθμός Υπενθύμισης” (χρονογράφημα, Όσο κρατάει ένας καφές, τεύχος 4, εκδόσεις Black Duck, 2013). "Η ευχή" (διήγημα, ηλεκτρονική συλλογή διηγημάτων 33, εκδόσεις microstory, 2013) "Χάσμα εννοιών" (διήγημα, περιοδικό Λύκος, τεύχος 41, Μάϊος 2013) Συμμετείχε από το 2012 στη συντακτική ομάδα του fanzine Chimeres και εξακολουθεί να αρθρογραφεί σε ποικίλα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)