ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (18) ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ (14) ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ (12) ΒΙΒΛΙΟ (10) ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ (9) Με λέξεις πιασμένες στην απόχη (9) ΘΕΑΤΡΟ (8) ΜΟΥΣΙΚΗ (8) Ο Αγιώτατος Έρως (8) DUETS (6) ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΑ (6) ΜΑΡΙΛΙΝΑ ΤΖΕΛΕΠΗ (6) Πυξίδα (6) ΒΙΚΥ ΔΕΡΜΑΝΗ (5) ΕΙΔΗΣΕΙΣ (5) Λύχνος καιόμενος (5) ΕΛΛΑΔΑ (4) ΚΡΗΤΗ (4) ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ (4) ΝΕΑ (4) ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ (4) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (4) φως & γραφή (4) ΚΟΙΝΩΝΙΑ (3) ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ (3) Αλέξης Γεωργαντάς (2) ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ (2) ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (2) ΕΚΘΕΣΕΙΣ (2) ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ (2) ΚΟΣΜΟΣ (2) ΛΕΝΑ ΣΙΩΠΗ (2) Έλενα Τουμαζή (1) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (1) ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (1) ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ (1) ΔΡΩΜΕΝΑ (1) Δέσποινα Δεμερτζή (1) ΕΘΙΜΑ (1) ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ (1) ΗΘΗ (1) ΗΜΕΡΙΔΕΣ (1) ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (1) ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ (1) Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος (1) ΛΙΖΗ ΧΑΝΔΑΚΑΡΗ (1) Λουκία Πλυτά (1) ΜΑΛΒΙΝΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ (1) ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΡΑΠΑΝΑΚΗ (1) ΜΙΚΕΛΑ ΦΕΡΟΥΣΗ (1) Μάρκος Σαριμανώλης (1) ΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΥ (1) ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (1) Νάσος Καράμπελας (1) ΟΜΙΛΙΕΣ (1) ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (1) ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ (1) ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ (1) ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ (1) μικρός ταξιδευτής (1)

Ο Αγιώτατος Έρως > Μαδάω την μαργαρίτα​ και την ρωτώ



Μαδάω την μαργαρίτα και την ρωτώ

29/03/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου


γραφομηχανή, Ο, Αγιώτατος, Έρως, Μαρία, Πανούτσου, Μαδάω, την, μαργαρίτα, και, την, ρωτώ,
φωτο: από το αρχείο της Μαρίας Πανούτσου


φως και γραφή: Το στοίχημα

φως και γραφή
​κείμενο -φωτογραφίες: ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ




ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

- 28/3/2018 -


Θέλετε να έχετε αυτοπεποίθηση; Είστε ομαδικοί τύποι;
Επιθυμείτε να αισθάνεστε ευγνώμονες για ότι συμβαίνει στη ζωή σας;

Πυξίδα > "​Εποχών αυθυποβολή"




Εποχών αυθυποβολή

28/3/2018 -γράφει η Μαριλίνα Τζελέπη


γραφομηχανή, Πυξίδα, Μαριλίνα, Τζελέπη, Εποχών, αυθυποβολή, Καθώς, φεύγει, ο, χειμώνας, μεγαλώνει, η, μέρα, τρέμουλα, κρύο, άνοιξη, πολλούς, διακόπτης, ανοίγει, ανθισμένα, λαμπυρίζουν, Ήλιο, τον, Πρώτο,


Καθώς φεύγει ο χειμώνας, μεγαλώνει η μέρα, μικραίνουν οι στενοχώριες και τα τρέμουλα που φέρνει μαζί το κρύο. Τα κλειστά παράθυρα, ερμητικοί φρουροί με αποστολή να κρατήσουν έξω όλα εκείνα που φοβάται ο άνθρωπος το χειμώνα, αρχίζουν ν’ανοίγουν διακριτικά, καθώς οι μυρωδιές της άνοιξης τα πείθουν ότι το έξω που τόσο φοβίζει δεν είναι παρά τίποτε άλλο παρά μόνο τα παιχνίδια ενός κοντοπίθαρου υδράργυρου που υπηρετεί πιστά τις υποδείξεις του καιρού, κρεμασμένος με ασφάλεια σε έναν τοίχο, πανίσχυρος. 

26/3/2018: Ήμουν λέει εσύ...

​​
Σήμερα στα Duets:
​Θεόδωρος Μπασιάκος, Κείμενο
Μαρία Πανούτσου, Κείμενο

​​





Με λέξεις πιασμένες στην απόχη : "ΣΥΛΛΕΚΤΡΙΑ"

ΣΥΛΛΕΚΤΡΙΑ

- 24/3/2018 -

-γράφει η Ελένη Νέστορα 

γραφομηχανή, με, λέξεις, πιασμένες, στην, απόχη, Ελένη, Νέστορα, ΣΥΛΛΕΚΤΡΙΑ, βλέμμα, σκληρό, δίσκο, θλιμμένα, Espresso, καφές, τσιγάρο,
Την συναντούσα κάθε μέρα στο καφέ της γειτονιάς. Κάθε πρωί κατά τις 11:00 συνήθως, λίγο πριν το μεσημέρι. Τυπική σ' ένα ραντεβού, που δεν κλείσαμε ποτέ μα, σαν να ξέραμε κι οι δυο την ώρα!
Ερχόταν μόνη, πάντα περιποιημένη, σαν να συνοδευόταν από κάποιον που αγάπησε πολύ και τον κρατούσε τρυφερά δεμένο πάνω της - θαρρώ πως του χαμογελούσε στιγμές στιγμές. Το βλέμμα της σκαλωμένο στο κενό κι απάνω του!
Espresso ο καφές της, διπλός, και το τσιγάρο απαραίτητη συντροφιά.

Ο Αγιώτατος Έρως > Τους αιώνες διατρέχαμε


Τους αιώνες διατρέχαμε
  22/03/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου



{…..} Τους αιώνες διατρέχαμε,
Να βρει ο ένας τον άλλον
Και τώρα ο παντοδύναμος χρόνος
Μας ανταμώνει ξανά
Κάτω από την φούστα μου κρύβω
Ένα μαχαίρι
Ένα άστρο
Ένα ποτήρι νερό
Και το φιλί σου {…….}

Μαρία Πανούτσου



φως και γραφή: Σε μια πόλη…

κείμενο -φωτογραφίες: ΛΕΝΑ ΣΙΩΠΗ

Σε μια πόλη, στην πόλη μου εκεί που μέσα από τον φωτογραφικό μου φακό δεν βλέπω το προφανές, το γνωστό, το τουριστικό…

Ίσως βλέπω αυτό που ζώ αυτό που με πονάει αυτό που πραγματικά είναι, αυτό που αρέσει σε μένα. Δεν θα σας δείξω σήμερα ούτε τον Πύργο τον Λευκό ούτε τον Μέγα Αλέξανδρο, ούτε τις ομπρέλες φτάνει με όλα αυτά! Η πόλη μου έχει και άλλες γωνιές και άλλες στιγμές …ίσως πιο σκοτεινές … αλλά κάπου εκεί κρύβεται ο πραγματικός της χαρακτήρας . Είναι μια πόλη με βαριά κληρονομιά ,με διάχυτη μια ενέργεια δυνατή από ανθρώπους, καταστάσεις, μια πόλη που έζησε πολλά. Σιγά σιγά όμως αλλάζει, φεύγει η ανεμελιά και έρχεται η στεναχώρια. Μαγαζιά κλειστά, σκυμμένα κεφάλια και σκέψεις πολλές σκέψεις! Σκέψεις και δικές μου για το που θα φτάσει όλο αυτό …για το αν η πόλη μου θα χαμογελάσει ξανά . Αν θα ζήσει πάλι με αρχοντιά , με ψηλά το κεφάλι . Μέχρι τότε θα δεν θα σταματήσω να την φωτογραφίζω γιατί η άτιμη έχει ομορφιά …. Λ.Σ.

Πυξίδα > "​Οι υποτακτικοί και οι μοίρες"

20/3/2018 -γράφει η Μαριλίνα Τζελέπη

γραφομηχανή, Πυξίδα, Μαριλίνα, Τζελέπη, Υποτακτικοί, που, κρύβονται, πίσω, από, σκιές, υποτιθέμενων, μεγαλείων, βρίσκονται, στον, κόσμο, οι, ίδιοι, έπλασαν, Ψυχές, χαμένες, στους, ορίζοντες, δεν, τους, χωρούν, όχι, γιατί, είναι, μεγάλοι, μα, μικροί, Ο,

Υποτακτικοί, που κρύβονται πίσω από σκιές υποτιθέμενων μεγαλείων που βρίσκονται στον κόσμο που οι ίδιοι έπλασαν. Ψυχές χαμένες στους ορίζοντες που δεν τους χωρούν, όχι γιατί είναι μεγάλοι, μα γιατί είναι μικροί. Ο στόχος ένας, να γκρεμίζουν ότι χτίζεται με κόπο και υπομονή. Νομίζουν. 

Η ψυχή του υποτακτικού δεν είναι ποτέ ολόκληρη. Δεν είχε ποτέ υπόσταση δική της δίχως ένα στήριγμα, το οποίο όμως κινεί νήματα υφασμένα με δηλητήριο και πικρία. Κάποιος προσπαθεί να ζήσει μέσω άλλου. Να φανεί καλύτερος, να ποδοπατήσει το οικοδόμημα που ο ίδιος κάποτε επιθυμούσε να χτίσει. Να μη χάσει τις ευκαιρίες που ίσως είχε, ίσως δεν είχε ποτέ, ίσως τις ισοπέδωσε όπως ισοπεδώνονται όλα προς χάριν των εγωισμών και των δραμάτων. Ζεις, αναπνέεις δίχως το μυαλό να παρασύρεται σε μονοπάτια “εύκολα”, όπου το κακό των άλλων είναι μονόδρομος; Το δύσκολο είναι να αναπνεύσεις και να ζήσεις χωρίς αυτή τη μάσκα οξυγόνου. 

Το δύσκολο είναι να υπάρξεις ανεξάρτητα από τον κόσμο που σε περιβάλλει, να νιώσεις την αξία της δικής σου υπόστασης, να χτίσεις ένα περίβλημα που δε μπορεί κανείς να διαπεράσει. Να διαφυλάξεις την ψυχή σου από τους ρύπους της καθημερινής τριβής, από τις αλητείες των αέναων επιθέσεων, από τις απατηλές, πλαστά κατακτημένες βουνοκορφές. 

Υποτακτικοί, που αναζητούν λιμάνια απόγνωσης, δίχως αξία κι έργο. Που αρνούνται να τραντάξουν τα θεμέλια του κόσμου με λογισμό και μ’όνειρο, παρά μόνο με αντίδραση και παγωνιά. 

Οι μοίρες κρύβονται στα βήματά τους, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή. 

Σκισμένα κατάρτια ενθυμούνται σκυφτά
τις λαμπρότερες εποχές 
όπου έφεραν υπερήφανα σημαίες ελπίδας
που όμως χάθηκαν μέσα στις αμμουδιές 
μιας καλύτερης γενιάς, ενός γενναιότερου αντιπάλου. 

ΜΤ

.
.
Σας άρεσε το άρθρο της κ.Μαριλίνας Τζελέπη;
.
.
.
.
Η κ.Μαριλίνα Τζελέπη, με χαρά θα διαβάσει και θα απαντήσει στα μηνύματά σας...
.

Duets > Ο άλλος που αγγίξαμε



Σήμερα στα Duets:
Olivia Bee, Εικόνα
​Έλενα Τουμαζή, Κείμενο
Μαρία Πανούτσου, Κείμενο




Ο άλλος που αγγίξαμε

Έλενα Τουμαζή και Μαρία Πανούτσου
- 19/3/2018 -


γραφομηχανή, Μαρία, Πανούτσου, Duets, Έλενα, Τουμαζή, Κείμενο, Ο, άλλος, που, αγγίξαμε
photo: Olivia Bee


ΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΥ: Σκόνη στο πρόσωπο

σκόνη στο πρόσωπο
​- ΝΟΥΒΕΛΑ -

εκδόσεις ΙΩΛΚΟΣ
​α΄ έκδοση: Δεκέμβριος 2017
​ISBN: 978-960-426-940-2
​80 σελίδες

Με λέξεις πιασμένες στην απόχη > "ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΠΟΣ"



ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΠΟΣ

17/3/2018 -γράφει η Ελένη Νέστορα



Ένα πρόσωπο είναι ένα τοπίο. Με τις ανατολές και τις δύσεις του. Τις καλές μέρες του να το φωτίζουν και τις δύσκολες να το...
Ένα πρόσωπο είναι ένα τοπίο. Με τις ανατολές και τις δύσεις του. Τις καλές μέρες του να το φωτίζουν και τις δύσκολες να το καταπίνουν. Έχει τους ήλιους του να το ζεσταίνουν και τα φεγγάρια του να το μισοφωτίζουν ή να το κρύβουν ολότελα. Και τι να πω για τις εποχές του. Την άνοιξη και το καλοκαίρι του, το φθινόπωρο και το χειμώνα του! Ανθίζει, λουλουδίζει, μαραίνεται, σβήνει! Έρμαιο της ζωντανής του ψυχής παραλλάσσεται στα χέρια του χρόνου,  του επιδέξιου τούτου καλλιτέχνη, που κινεί τα νήματα με μαεστρία ταχυδακτυλουργού. 

Ένα πρόσωπο είναι ένας χάρτης που απλώνεται εμπρός μας προς χαρτογράφηση. Έχει τις λίμνες των υγρών του ματιών. Σε τι καταδύσεις μας καλούν ενίοτε στους σκοτεινούς βυθούς τους! Ένα στόμα έχει, μια μικρή σκοτεινή σπηλιά, που τρέμοντας φορές φορές προσδοκούμε αγωνιωδώς να ανακαλύψουμε! Ω, κι εκείνοι οι λόφοι των φωτεινών παρειών του, λιβάδια για ν' απλώσουμε το χάδι μας, να στεγνώσουμε το φιλί μας. Στα μικρά άλση των φρυδιών ξαποσταίνουμε σαν το βλέμμα τρέξει να κρυφτεί στων βλεφαρίδων τη γραμμή ως πεταρίζουν. Στα ρυάκια των ρυτίδων του καθρεφτίζονται τα παιδικά μας χρόνια, τα ενήλικα σφάλματά μας κι ό,τι απόμεινε ανεκπλήρωτο. 

Λύχνος καιόμενος > H γυναίκα των πρέπει

16/3/2018 -γράφει η Βίκυ Δερμάνη

γραφομηχανή, Λύχνος, καιόμενος, Βίκυ, Δερμάνη, H, γυναίκα, των, πρέπει​, φροντίδα, παιδιά, σπίτι, πλύσιμο, ξεσκόνισμα, σίδερο, προλάβει, στηρίξει, υπομένει,
φωτο: Χρήστος Σασλόγλου

Πρέπει φροντίδα. Πρέπει παιδιά. Πρέπει σπίτι. Πρέπει δουλειά. Πρέπει πλύσιμο, ξεσκόνισμα και σίδερο. Πρέπει γονείς. Πρέπει νοσοκόμα, μαγείρισσα, κουβαλήτρια, τροφός. Πρέπει γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα. Πρέπει δυνατή. Πρέπει αντοχή. Πρέπει να τρέξει, να προλάβει, να προβλέψει, να στηρίξει, να υπομένει, ν’ αναλάβει κι’ αυτό κι’ εκείνο κι’ ετούτο και τ' άλλο.

Χρόνια και χρόνια πότιζε αδιάλειπτα τα θεριεμένα πρέπει. Εκείνη, μέρα με τη μέρα, ανεμόδαρτη κι απότιστη ξεραίνονταν. Από σκόνη και θειάφι γέμιζε, η δίχως ζωή, ζωή της.

Ο Αγιώτατος Έρως > Αν θέλεις την αγάπη σου

Αν θέλεις την αγάπη σου
  15/03/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου


Ανούσιο να μιλάς για αγάπη
Αφού  λέξη δεν θα κρατήσεις ούτε
καν μία ανάμνηση
Αν θέλεις την αγάπη σου
περπάτα την σε κάθε επιλογής τοπίο
σε κάθε λογής  κόλαση και παράδεισο

​Μαρία  ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ


φως και γραφή: Εστία / (ά)τοπος – άτροπος

κείμενο -φωτογραφίες: ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Εστία -άτροπος, εγκατάλειψη, γραφομηχανή, καλλιτεχνική φωτογραφία
Η (φαντασιακή) εστία ως ένα "σύμπλεγμα" κοινωνικών βασικών θεσμών παίρνουν από, και δίνουν στην κοινωνία μια στέρεα βάση και στον κόσμο τους ένα νόημα αξιών. Προσφέρουν την απαραίτητη εκείνη ασφάλεια, που αποτελεί προυπόθεση για ανάπτυξη και ευημερία των εκάστοτε κοινωνιών. Είναι όμως έτσι στη σημερινή εποχή, όπου μεγάλες ομάδες πληθυσμών "καλούνται" να μεταναστεύσουν βίαια, και να αναζητήσουν νέους άγνωστους τόπους, νέες εστίες, που θα τους δώσουν τη δυνατότητα να κτίσουν μια νέα ζωή, περισσότερο ασφαλή; -(ά)τοπος είναι ο τόπος χωρίς όνομα. Χωρίς ταυτότητα.

Άτροπος, Μοίρα της Ελληνικής Μυθολογίας, που αντιπροσώπευε το παρελθόν· ό,τι έχει περάσει είναι αμετάκλητο. Εξέφραζε το αναπόφευκτο, το μοιραίο αλλά και το άτεγκτο και το δογματικό στη ζωή των ανθρώπων. Έκοβε τη ζωή των ανθρώπων με τα τρομερά ψαλίδια της. Το ίδιο το όνομά της σημαίνει "το αναπόφευκτο".

Η σύζευξή τους αποτελεί τη βίαιη "αποκόλληση" από την εστία. 

Duets > Ότι με ενδιαφέρει



Σήμερα  στα  Duets: 
Νάσος Καράμπελας, Εικόνα
Μαρία  Πανούτσου, Κείμενο


Ότι με ενδιαφέρει
12/3/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου 


γραφομηχανή, Μαρία, Πανούτσου, Duets, Ότι, με ενδιαφέρει, Νάσος, Καράμπελας,
φωτο: Νάσος Καράμπελας


Ό τι  με ενδιαφέρει, διαφέρει από σένα αγαπητή,
άσε να εκφράσω, την πτυχή που με πονά,
να δω και εγώ, με περιέργεια,
την φορά των πραγμάτων, να κυλήσει στο νερό,
πόσες φορές να το πω,
χρειάζομαι φως και λόγια σταράτα. 


ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ