ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (18) ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ (14) ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ (12) ΒΙΒΛΙΟ (10) ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ (9) Με λέξεις πιασμένες στην απόχη (9) ΘΕΑΤΡΟ (8) ΜΟΥΣΙΚΗ (8) Ο Αγιώτατος Έρως (8) DUETS (6) ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΑ (6) ΜΑΡΙΛΙΝΑ ΤΖΕΛΕΠΗ (6) Πυξίδα (6) ΒΙΚΥ ΔΕΡΜΑΝΗ (5) ΕΙΔΗΣΕΙΣ (5) Λύχνος καιόμενος (5) ΕΛΛΑΔΑ (4) ΚΡΗΤΗ (4) ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ (4) ΝΕΑ (4) ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ (4) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (4) φως & γραφή (4) ΚΟΙΝΩΝΙΑ (3) ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ (3) Αλέξης Γεωργαντάς (2) ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ (2) ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (2) ΕΚΘΕΣΕΙΣ (2) ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ (2) ΚΟΣΜΟΣ (2) ΛΕΝΑ ΣΙΩΠΗ (2) Έλενα Τουμαζή (1) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (1) ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (1) ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ (1) ΔΡΩΜΕΝΑ (1) Δέσποινα Δεμερτζή (1) ΕΘΙΜΑ (1) ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ (1) ΗΘΗ (1) ΗΜΕΡΙΔΕΣ (1) ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (1) ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ (1) Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος (1) ΛΙΖΗ ΧΑΝΔΑΚΑΡΗ (1) Λουκία Πλυτά (1) ΜΑΛΒΙΝΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ (1) ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΡΑΠΑΝΑΚΗ (1) ΜΙΚΕΛΑ ΦΕΡΟΥΣΗ (1) Μάρκος Σαριμανώλης (1) ΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΥ (1) ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (1) Νάσος Καράμπελας (1) ΟΜΙΛΙΕΣ (1) ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (1) ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ (1) ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ (1) ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ (1) μικρός ταξιδευτής (1)

Με λέξεις πιασμένες στην απόχη > "Η ΡΑΦΤΡΑ"



Η ΡΑΦΤΡΑ

10/3/2018 -γράφει η Ελένη Νέστορα
γραφομηχανή, με, λέξεις, πιασμένες, στην, απόχη, Η, ΡΑΦΤΡΑ, Κοιμήθηκε, οριζόντια, κάθετα, κουβάρι, τυλιγμένο, ανέμη, μονοσύλλαβες, απελπισμένες, πέτρες, θάλασσας, στιγμές, Ελένη, Νέστορα,


  Κοιμήθηκε αποκαμωμένη καθώς τις έραβε. Πότε οριζόντια, τη μια δίπλα στην άλλη – πλατύ ποτάμι η αγάπη της και πού να τις χωρέσει. Πότε κάθετα, τη μια κάτω απ’ την άλλη – μακρύ κλώστινο κουβάρι τυλιγμένο στην ανέμη της σκέψης της και πώς να το μαζέψει.
  Λέξεις μονοσύλλαβες, πολυσύλλαβες, οξύτονες, παροξύτονες, έλλογες, άλογες, τρυφερές μα κι άγριες, προδωμένες κι απελπισμένες, λέξεις ακάματες που πηγαινοέρχονταν μέσα της ακούραστα. 
  Τις ένιωθε στο στόμα της να τριγυρνούν. Κάτω απ’ τη γλώσσα της, κολλημένες στα δόντια της, καρφωμένες στον ουρανίσκο της , σκαρφαλωμένες ακόμα και στις κόγχες των ματιών της – τόσο πολύ λαχτάραγαν να βγουν!
  Πέτρες της θάλασσας της μοιάζανε πλυμένες χρόνια στ’ αφρισμένα της νερά. Στρογγυλές σαν ολόγιομα φεγγάρια - καρφίτσες τ’ ουρανού - πολύχρωμες σαν ουράνια τόξα που ανάτειλαν στα χείλη μιας βροχής, σκοτεινές σαν κάρβουνα σβησμένα, λαμπερές σαν παιδικά χαμόγελα. Λέξεις - φίδια, που την έζωναν σφιχτά, λέξεις - μέλισσες που την κένταγαν κρυφά, λέξεις, λέξεις, λέξεις...
  Ήταν στιγμές που τις μάσαγε κι ας την μάτωναν, άλλες που τις έφτυνε, γιατί την πίκραιναν, άλλες που τις κατάπινε, γιατί την γλύκαιναν, άλλες που τις ξέρναγε, γιατί την απέλπιζαν.
Μα κείνες που κράταγε τρυφερά σκαλωμένες στο πηγάδι της μνήμης της ήταν αυτές που δε θα’ φταναν ποτέ στον παραλήπτη τους. Καταδικασμένες βλέπεις να την στοιχειώνουν. Μικρά φαντάσματα του νου που τους αρνήθηκαν το ταξίδι. 
  Αυτές τις έβγαζε βράδυ να «λιαστούν» στο φως του φεγγαριού. Τις άφηνε λεύτερες να ταξιδεύουν για λίγο σαν τα περιστέρια, να τριγυρίζουν αόρατες γύρω του , πεταλούδες ζαλισμένες απ’ το φως του, να μεθούν με τ’ άρωμά του, ν’ ακούν το γέλιο του. Κι ήταν τότε που τις φώναζε να επιστρέψουν, πριν σβήσει ο απόηχός του. Τις μάζευε ξανά ευλαβικά και τις κρέμαγε μια μια σ’ αόρατες κλωστές. Τις πέταγε βαθιά να τις δροσίζει το αρτεσιανό νερό και κάθονταν στη μηχανή. 
  Και πάλευε, κι έραβε, κι έγραφε…και πάλευε κι έραβε κι έγραφε… ώσπου, την αυγή πια, του ύπνου παραδίνονταν κι ησύχαζαν κι αυτές.


||| Το κείμενο είναι προϊον πνευματικής ιδιοκτησίας και ως εκ τούτου προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Νόμου Ν.2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή για εμπορική χρήση. Επιτρέπεται όμως η αντιγραφή σε άλλα site και blog, αρκεί να αναφέρεται το όνομα του δημιουργού (ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ) και η πηγή: http://www.grafomichani.com |||


>  ακολουθήστε την Ελένη Νέστορα στο Facebook




ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ