DUETS > Φευγαλέο δώρο



D u e t s
Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο



Ένα ιδιαίτερο  Duets
Μια εμπειρία ζωής


Duets
Στον Ζυγό και  οι δύο  ή  ένα  παιχνίδι για δύο

Συνύπαρξη δυο  ανθρώπων είναι δύσκολη. Ίσως η συνύπαρξη στο παιχνίδι, να  γίνεται ευκολότερη. Η ιδέα  των  Duets   ‘Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο’   μου γεννήθηκε όταν μια μέρα,  σε ένα σχέδιο φίλου, θέλησα να ‘ απαντήσω’ με ένα  ποίημα και έτσι άρχισα να βλέπω  σχέδια, φωτογραφίες, και μικρά κείμενα ως αφορμή, ως μια ηχώ,  μιας σκέψη,   μιας αίσθηση,  του ‘ άλλου ’ ένα παιχνίδι σχέσης, με όσο γίνεται περισσότερη αθωότητα. Μια αθωότητα που κουβαλά  την πονηριά του παιχνιδιού. Επιθυμητή  συνύπαρξη  στα  Duets με υλικό που  δημιουργείται  ακριβώς για την μας  συνεργασία αυτή .
Ευχαριστώ τον  Μάρκο Σαριμανώλη   για την θετική του αντιμετώπιση  στην πρόταση μου και την πρόσκληση και έτσι   αυτό το παιχνίδι,  θα έχει τον χώρο του  στην ‘Γραφομηχανή’. Τα κείμενα που θα  παρουσιάζονται και το υλικό, επιδιώκουμε το μεγαλύτερο μέρος  να είναι  πρωτοεμφανιζόμενο  στην στήλη αυτή, μια και  το παιχνίδι  ζητά  ακριβώς , μια άμεση και  στο παρόν δημιουργία και συνεργασία,  δύο ανθρώπων.
Tα Duets  ‘Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο: Σύλληψη  οργάνωση και  εκτέλεση της Μαρίας Πανούτσου. Σε αποκλειστικότητα στην ‘ Γραφομηχανή ’.


Μαρία Πανούτσου


Σήμερα στα Duets
Έλενα Ρεμπελίνα  -Τουμαζή,   κείμενο
Μαρία Πανούτσου,  κείμενο
Οlivia Bee, εικόνα

Σήμερα στα Duets Έλενα Ρεμπελίνα  -Τουμαζή,   κείμενο Μαρία Πανούτσου,  κείμενο  Οlivia Bee, εικόνα
photo: Olivia Bee

μικρός ταξιδευτής > Norre Nebel -Δανία

-γράφει ο “Μάρκος Σαριμανώλης”


Norre Nebel -Δανία
29/4/2018

-γράφει ο “μικρός ταξιδευτής”   δημιουργία σε γυαλί: ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΩΤΣΟΥ  φωτογραφία έργου: ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
δημιουργία σε γυαλί: ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΩΤΣΟΥ
φωτογραφία έργου: ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΝΕΛΟΠΟΥΛΟΣ





Κοιτάζοντας τη ζωή έξω από το ζωγραφισμένο γυαλί της ποίησης, βλέπω ν΄ απλώνει σαν σκιά το πεινασμένο κτήνος που θέλει τον άνθρωπο μόνο και αβοήθητο στην όρεξή του. Κλείνω τα μάτια μου. Θέλω να βλέπω τον Ήλιο να μιλάει στις Εσπερίδες. Να βλέπω τη νύχτα να μην είναι κρυμένη από το χάος και όλα τα γιασεμιά του κόσμου να ξυπνούν και τον Χειμώνα. Όμως... Πάλι και πάλι, τόσα και τόσα χρόνια, ακόμα γυρίζει στη σκέψη ο καϋμός σαν επιβάτης της σποράς και της φυγής. Κάθε φορά προσπαθώ να πάω κοντά του στον σταθμό. Διστάζω.

Με λέξεις πιασμένες στην απόχη > Ο καφές

-γράφει η Ελένη Νέστορα


Ο ΚΑΦΕΣ

28/4/2018

Παράξενες οι λέξεις, σκέφτηκε, σαν διαλύονται. Χάνεται μαζί τους και το νόημα. Φεύγει το συναίσθημα. Κανένας δεν καταλαβαίνει πια τι ήθελες ή τι προσπαθούσες να πεις, μετά από λίγο ούτε συ ο ίδιος. Η σιωπή αποκτά ξανά την ηρεμία της κι εκείνες λες και καίγονται στο καθαρτήριο καταδικασμένες σε θάνατο.


Έκατσε στο πρώτο καφέ που βρήκε. «Σκέτο παρακαλώ» είπε στον σερβιτόρο που σηκώθηκε βαριεστημένος. Απόμεινε να τον πίνει σιωπηλή. Στο λευκό φλιτζάνι με το άσπρο πιάτο. Ασυναίσθητα ανακάτεψε με το κουταλάκι. Τότε τις είδε. Κάποιες λέξεις πνίγονταν αβοήθητες. Ω, πότε της ξέφυγαν, χαμπάρι δεν πήρε. Τα φωνήεντα φώναζαν δυνατότερα μα πολέμαγαν να κρατηθούν στη ζωή. Τα σύμφωνα έμοιαζαν να εγκαταλείπουν.

Λύχνος καιόμενος > Προσκλητήριο


27/4/2018 -γράφει η Βίκυ Δερμάνη


Πέρα στον κάμπο ακούστηκε προσκλητήριο από μια φωνή απόκοσμη και μαγευτική που είχε το σχήμα των αλεξανδρινών ή του ηλιοτρόπιου, του Πηνειού ή του Όλυμπου και ύστερα από μια φωνή άλλη που έμοιαζε με σταγόνα τεράστια νερού που πέφτει στο ποτάμι ή στη θάλασσα, στις ρημαγμένες ή έρημες πόλεις. Ο πολυπράγμων κορυδαλλός, της μέρας ο αγγελιοφόρος, ρούφηξε λαίμαργα τις κρεμασμένες στα φύλλα του σφένδαμου ασημένιες νυχτερινές σταγόνες δροσιάς. Ανάλαφρα πήδηξε από κλαδί σε κλαδί κι ύστερα χάθηκε.

Ο Αγιώτατος Έρως > Να ζει κανείς ή να μην ζει

-γράφει η Μαρία Πανούτσου



"Να ζει κανείς ή να μην ζει"

26/4/2018


"Να ζει κανείς ή να μην ζει" 26/4/2018

φώτο Αλέξης Γεωργαντάς* -Κέα  2018


*How many loved your moments of glad grace,
And loved your beauty with love false or true,
But one man loved the pilgrim soul in you

WILLIAM BUTLER YEATS

φως και γραφή: Μια χώρα που τη λεν’ Ελλάδα

κείμενο -φωτογραφίες: ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ
.


Ελλάδα! Μια μικρή, φτωχή σε οικονομικούς αριθμούς χώρα, αλλά με την ιστορία να την έχει σμιλέψει σαν γλύπτης του καιρού.Πως θα μπορούσαμε εμείς, οι απλοί άνθρωποι, να περιγράψουμε τον τόπο μας;
Ελλάδα! Μια μικρή, φτωχή σε οικονομικούς αριθμούς χώρα, αλλά με την ιστορία να την έχει σμιλέψει σαν γλύπτης του καιρού.
Όλες οι ιστορικές στιγμές και περίοδοι πέρασαν από πάνω της και την κράτησαν αγέρωχη και περήφανη στο πέρασμα των αιώνων.
Σε όποια γωνιά της και να περπατήσεις, θα αισθανθείς την ιστορία της. Την πίκρα της και την τόλμη της ταυτόχρονα.
Όχι! Λογοτέχνης δεν είμαι. Ένας απλός φωτογράφος που κάθε φορά που ταξιδεύει γεύεται και προσελκύεται από τις εικόνες του τόπου του που έχουν πολλά να πουν.
Θα αφήσω την ποίηση να μιλήσει για μένα, για τις φωτογραφίες μου, για την Ελλάδα μας.
Και ποιος καλύτερα να την περιγράψει από τον ποιητή Ελύτη!

- Ο. Ελύτης, «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ»
(απόσπασμα)
«ΚΑΤΟΙΚΗΣΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑ που ‘βγαινε από την άλλη, την
πραγματική, όπως τ’όνειρο από τα γεγονότα της ζωής μου.
Την είπα κι αυτήν Ελλάδα και τη χάραξα πάνω στο χαρτί
να τηνε βλέπω.
Τόσο λίγη έμοιαζε΄ τόσο άπιαστη.
Περνώντας ο καιρός όλο και τη δοκίμαζα: με κάτι ξαφνικούς
σεισμούς, κάτι παλιές καθαρόαιμες θύελλες.
Άλλαζα θέση τ’ Ακοίμιστα και την Ερημική ν’ αξιωθώ να φκιάνω λόφους καστανούς, Μοναστηράκια, κρήνες. Ως κι ένα περιβόλι ολόκληρο έβγαλα γιομάτο εσπεριδοειδή που μύριζαν Ηράκλειτο κι Αρχίλοχο. Μά ‘ταν η ευωδία τόση που φοβήθηκα.
Κι έπιασα σιγά-σιγά να δένω λόγια σαν διαμαντικά να την καλύψω τη χώρα που αγαπούσα.
Μην και κανείς ιδεί το κάλλος. Ή κι υποψιαστεί πως ίσως δεν υπάρχει»’’

"Όνειρο -726" (A PEREDA LA MONTANA)

21/4/2018 -γράφει ο "μικρός ταξιδευτής"


A PEREDA LA MONTANA


Λύχνος καιόμενος > Μόνο για λίγο

20/4/2018 -γράφει η Βίκυ Δερμάνη


20/4/2018 -γράφει η Βίκυ Δερμάνη
Μόνο για λίγο εστάλθηκα σε τούτη τη γη
σαν πρόσκαιρο φαινόμενο
σαν επίλογος βιβλίου που γρήγορα θα κλείσει
ερμητική παύλα και τελεία
μόνο για λίγο στάλθηκα
για να προλάβω να σου χαρίσω
ένα μαύρο φιλί του πόθου
μόνο για λίγο σε τούτη τη γη αγαπήθηκα
εγώ η γυναίκα των μαύρων ρούχων
του πίνακα του σμαραγδένιου
της ζωοφόρου μήτρας
που έμαθα τόσο πολύ
τόσο παράφορα να σ' αγαπάω
φιλώ σε μαύρο ρόδο χάδι πυρφόρο
με μαύρα σαν αίμα κόκκινα σαν δάκρυα φιλιά
σαν πουλί κόκκινο την ομίχλη φορώ

Ο Αγιώτατος Έρως > «Ξαναγεννιέμαι στα δύο σου χέρια»



-γράφει η Μαρία Πανούτσου


«ξαναγεννιέμαι στα δύο σου χέρια»
19/4/2018




ξαναγεννιέμαι στα δύο σου χέρια,
καθώς το κορμί μου λυγίζει,
από το βάρος σου,
και η χαίτη σου, χαϊδεύει τις πλευρές μου.
Μαρία  Πανούτσου



φως και γραφή: Μιλάνε οι εικόνες;

κείμενο -φωτογραφίες: ΛΕΝΑ ΣΙΩΠΗ






Τελικά πρέπει ή δεν πρέπει να βάζουμε τίτλους στις φωτογραφίες; πρέπει να λέμε κάτι για αυτές; πρέπει να οδηγούμε κάπου τον θεατή ή όχι;
Εκείνο που ξέρω και θέλω είναι οι φωτογραφίες μου να μιλάνε στην ψυχή…να μιλήσει η δική μου η ψυχή μέσα από αυτές και μετά να μπορέσω να μιλήσω στην δικής σας. Τότε κάπου είμαι νικητής….
Ας μιλήσουν οι εικόνες σήμερα λοιπόν…


Με λέξεις πιασμένες στην απόχη: Η ΔΑΚΤΥΛΗΘΡΑ


Η ΔΑΚΤΥΛΗΘΡΑ
17/4/2018 -γράφει η Ελένη Νέστορα



κληροδότημα, αριστουργήματα, δακτυλήθρα, περίβλημα, δάχτυλα



Δε θυμάται από πότε την έχει. Τρυφερό κληροδότημα της γιαγιάς της που έφυγε νωρίς μα πρόλαβε και κέντησε αριστουργήματα φορώντας την. Κάθε φορά που την περνά στο χέρι της νιώθει πως παίρνει την αξιοσύνη της. Όταν της την έδωσε, της είπε: «Μην την ξεχνάς σα ράβεις. Πονούν οι βελονιές, ματώνουν….»

DUETS > Εικόνα πρώτη






Duets

Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο
Σήμερα στα Duets
Αλέξης  Γεωργαντάς, εικόνα κείμενο
Μαρία Πανούτσου,  κείμενο 
Οlivia Bee, εικόνα


Auto portrait:  Αλέξης  Γεωργαντάς


Δεν είμαι μόνη, κρυώνω αλλά δεν είμαι μόνη, η θλίψη στα πόδια μου
πιο τρυφερή από ποτέ και εγώ κρατώ το βιβλίο της Σαπφούς.
Δεν διαβάζω για τον έρωτα, αυτόν τον θάψαμε τελειωτικά την χρονιά
που οι τουλίπες βγήκαν μπλε αρζάν
ναι, τότε που οι θάλασσες χάθηκαν από φόβο
για το χώμα που ματωμένο, έφτανε μέχρι τις παραλίες.
Και με βοή σιγουριάς, εισχώραγε στα υγρά μονοπάτια.


Μαρία Πανούτσου



Ο Αγιώτατος Έρως > Ὀμπρὸς νὰν τὴ δεχτεῖτε





Ομπρός ναν τη δεχτείτε

  5/4/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου



Άνοιξη

Ἐδῶναι, ἐδῶναι, ἐπλάκωσε.
Γυναῖκες μαζωχτεῖτε.
Ὀμπρός, συναπαντῆστε τη
Ὀμπρὸς νὰν τὴ δεχτεῖτε.

Νά, νἄρχεται ἡ γλυκιὰ Ἄνοιξη
Λουλουδοστολισμένη,
Ἀπάνου σ᾿ ἕνα γαΐδαρο
Ἀντρίκια καθισμένη.

Κι ὀπίσωθέ της τρέχουνε
Κοπάδια γκαριστάδες,
Ὅλοι ζουρλοὶ ἀπὸ τὸ αἴσθημα,
Ὅλοι ζεστοὶ ἐραστάδες.


​Ανδρέας Λασκαράτος


DUETS: Ας ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση




Σήμερα στα Duets: 
Olivia Bee, Εικόνα
Αλέξανδρος Αραμπατζής, Κείμενο   
Μαρία Πανούτσου, Κείμενο


Duets
Στον Ζυγό και  οι δύο  ή  ένα  παιχνίδι για δύο



Ας ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση


Αλέξανδρος Αραμπατζής και Μαρία Πανούτσου
- 2/4/2018 -
photo: Olivia Bee


Με λέξεις πιασμένες στην απόχη: ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ



ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ


1/4/2018 -γράφει η Ελένη Νέστορα




Γέμισε το φεγγάρι. Ώριμο φρούτο θαρρείς, πλημμύρισε με τους χυμούς του την κάμαρα. Τ' άστραψε όλα, τα' βγαλε στο φως. Η βρύση έκλαιγε μονότονα χέρι πονετικό ζητώντας να σταματήσει τον καημό της, να την απαλλάξει επιτέλους απ' τον κάματο της μέρας. Κι η νύχτα, α! η νύχτα, δίψαγε για ίσκιους.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)