ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (18) ΜΑΡΙΑ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ (14) ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ (12) ΒΙΒΛΙΟ (10) ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ (9) Με λέξεις πιασμένες στην απόχη (9) ΘΕΑΤΡΟ (8) ΜΟΥΣΙΚΗ (8) Ο Αγιώτατος Έρως (8) DUETS (6) ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΑ (6) ΜΑΡΙΛΙΝΑ ΤΖΕΛΕΠΗ (6) Πυξίδα (6) ΒΙΚΥ ΔΕΡΜΑΝΗ (5) ΕΙΔΗΣΕΙΣ (5) Λύχνος καιόμενος (5) ΕΛΛΑΔΑ (4) ΚΡΗΤΗ (4) ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ (4) ΝΕΑ (4) ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ (4) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (4) φως & γραφή (4) ΚΟΙΝΩΝΙΑ (3) ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ (3) Αλέξης Γεωργαντάς (2) ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ (2) ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ (2) ΕΚΘΕΣΕΙΣ (2) ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ (2) ΚΟΣΜΟΣ (2) ΛΕΝΑ ΣΙΩΠΗ (2) Έλενα Τουμαζή (1) ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ (1) ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (1) ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ (1) ΔΡΩΜΕΝΑ (1) Δέσποινα Δεμερτζή (1) ΕΘΙΜΑ (1) ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ (1) ΗΘΗ (1) ΗΜΕΡΙΔΕΣ (1) ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (1) ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ (1) Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος (1) ΛΙΖΗ ΧΑΝΔΑΚΑΡΗ (1) Λουκία Πλυτά (1) ΜΑΛΒΙΝΑ ΙΩΣΗΦΙΔΟΥ (1) ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΡΑΠΑΝΑΚΗ (1) ΜΙΚΕΛΑ ΦΕΡΟΥΣΗ (1) Μάρκος Σαριμανώλης (1) ΝΙΚΟΣ ΙΑΤΡΟΥ (1) ΝΤΙΝΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ (1) Νάσος Καράμπελας (1) ΟΜΙΛΙΕΣ (1) ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (1) ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ (1) ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ (1) ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ (1) μικρός ταξιδευτής (1)

Με λέξεις πιασμένες στην απόχη: ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ



ΤΟ ΚΑΤΣΑΡΟΛΙ


1/4/2018 -γράφει η Ελένη Νέστορα




Γέμισε το φεγγάρι. Ώριμο φρούτο θαρρείς, πλημμύρισε με τους χυμούς του την κάμαρα. Τ' άστραψε όλα, τα' βγαλε στο φως. Η βρύση έκλαιγε μονότονα χέρι πονετικό ζητώντας να σταματήσει τον καημό της, να την απαλλάξει επιτέλους απ' τον κάματο της μέρας. Κι η νύχτα, α! η νύχτα, δίψαγε για ίσκιους.
Έβαλε λίγο γάλα στο κατσαρόλι. "Φέρνει τον ύπνο πιο κοντά" της έλεγε η μάνα της σαν την τάιζε μικρή και τη νανούριζε.  Αχ, να μύριζε την αγκαλιά της πάλι. Έτσι κι αυτή, σαν μάνα θα θήλαζε τις πληγές της. 
"Άτιμο φεγγάρι και πώς τις ξεγυμνώνεις!" μουρμούραγε κι άνοιγε τις κουρτίνες. Ήθελε να το βλέπει να μπαίνει από παντού, να φανερώνει τ' αφανέρωτα, φωνή να δίνει στ' άψυχα, ανάσα στα πνιγμένα. 
Και σαν η μέρα της νυκτός κυρίεψε τα πάντα, στάθηκε απέναντί του βγάζοντας ένα ένα τα ρούχα της, πικραμένη Σαλώμη που έχανε τα πέπλα της. "Τώρα οι δυο μας!" του φώναξε "σαν κάθε φορά!"
Το γάλα πήρε να χύνεται. Η βρύση έσταζε. Οι ίσκιοι ψήλωναν. Εκείνη του χόρευε και του γελούσε. Η μάνα τη μάλωνε: "Ντύσου, θα κρυώσεις. Πιες το γάλα σου". Μα κείνη γέλαγε και χόρευε. Η βρύση έσταζε.  Το γάλα χύνονταν. Οι ίσκιοι ψήλωναν.
Άργησ' ο ύπνος, άργησε... ίσκιος κι αυτός μες στους πολλούς πώς να διαβεί το δρόμο;
Η μέρα τη βρήκε κουλουριασμένη μπροστά στη σβησμένη θράκα. Σηκώθηκε, ντύθηκε, χτένισε τα μαλλιά της, έκλεισε τα παράθυρα, τράβηξε τις κουρτίνες κι έπιασε να τρίβει το κατσαρόλι με τρυφεράδα περισσή - κάρβουνο είχε γίνει, το λυπήθηκε. "Συγχώρα με, μάνα", είπε, "δε σ' άκουσα. Μα, τέτοιον αγαπητικό ποτέ μου δεν ξανάβρα!"




>  ακολουθήστε την Ελένη Νέστορα στο facebook


||| Το κείμενο είναι προϊον πνευματικής ιδιοκτησίας και ως εκ τούτου προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Νόμου Ν.2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα και τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή για εμπορική χρήση. Επιτρέπεται όμως η αντιγραφή σε άλλα site και blog, αρκεί να αναφέρεται το όνομα του δημιουργού (ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ) και η πηγή: http://www.grafomichani.com |||

.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ