Ο Αγιώτατος έρως: «δεν σε ζήτησα, να το θυμάσαι»


«δεν σε ζήτησα, να το θυμάσαι»

γράφει η Μαρία Πανούτσου



δεν σε ζήτησα ούτε στα όνειρα μου
σαν ένα  κρινάκι  της άμμου 
μέσα στο κατακαλόκαιρο
ήρθες
και έπιασες τις εποχές από την αρχή 
μένει το φθινόπωρο
να δούμε χρώματα της βροχής
και τα πουλιά
που κελαηδούν
αλλόκοτα  τον μήνα  Νοέμβριο

Μαρία Πανούτσου



Calling for love




Σήμερα “Ο Αγιώτατος Έρωτας”  με πολύ χαρά  φιλοξενεί
την ερωτική ποίηση, του ποιητή Νίκου Κιχέμ

φωτο: ΝΙΚΟΣ ΚΙΧΕΜ
και Yayoi Kusama: Mirrors and calling for love







I.
Εμείς, μαζί, δεν είναι λέξεις. 
Εγώ και εσύ, δεν είναι λέξεις. 
Λέξεις είναι ό,τι τα καταργεί.


II.
Κάποια λουλούδια δεν κόβονται
σε βάζο να μπουν, η κοινή θέα.
Ζουν στο λιβάδι ανθίζουν κρυμμένα.
Κάποια λουλούδια μοσχομυρίζουν νεκρά.


III.
-Άναρχος θε να γενώ.
-Σκλαβώσου στην αγάπη.


IV.
Είμαι ένα τίποτα και συ το θαύμα.
Κοινή η φύση μας
κι δύο αόρατοι.
Θα ιδωθούμε.

V.
Ο δρόμος μου γράφει σ'αγαπώ.
Στάσου, ονόμασε με δυστύχημα.
Ποιός το μπορεί δίπλα σου να βαδίσει;





VI.
Στην ατέλεια του έρωτα μου κατοικώ.
Έλα μέσα μου είπες.
Μα εγώ είμαι το γκρέμισμα, μην την στηρίξεις πάνω μου τη φυγή σου.
Στα πόδια σου χαλάσματα, στα χέρια μου δοκάρια,
τα χείλη μας καρφιά στον ουρανό που σκαρφαλώνουν.
Σε βάθη ερειπίων, ο ένας τον άλλον, μέσα μας χτίζουμε.


VII.
Αλλάζουν οι πόλοι.
Συγκρούομαι με την μικρή Άρκτο μέρα μεσημέρι.
Ύστερα στον παράδεισο πέφτω.
Δεν έχει βαρύτητα, το κύριο συστατικό είναι υγρό.
Αλλάζουν πάλι οι πόλοι.
Τώρα ανεβαίνω ολόκληρη κόλαση.
Θα σου εξομολογηθώ κάτι: Δεν είναι η φωτιά το κύριο συστατικό εδώ πέρα αλλά η ακινησία. 
Αλλάζουν πάλι οι πόλοι. 
Κάποια στιγμή θα βρω τροχιά.


VIII.
Χαμογελάς,
στάζει η πληγή του κόσμου πληρότητα. 
Είσαι πηγή μας, αναβλύζω.

IX.
Στο μικρό κενό μεταξύ όσων νοιώθω σφηνώνω.
Δεν έχω χώρο εκεί να πω.
Δεν έχω χώρο εκεί ν’ ακούσω.
Ίσα ίσα στο ακατέργαστο χωρώ.
Ίσα ίσα από την επανάληψη σώζομαι.
Και μετά η καρδιά, δύο χτύποι, με πετάει στον τόπο, έχει ακόμα μου λέει, δύο χτύπους. 
Προχωρώ, είμαι ελεύθερος.

X.
Ποιόν ξεγελάς ολόγιομη;
Μέσα στα όνειρα μας ένα αστεράκι είσαι.
Στη φλόγα της καρδιάς ένα μικρό κερί.
Μα άραγε σαν σε κοιτούν όλοι πονούν το ίδιο; 








 

XI.
-Τι είναι αγάπη;

-Ο παρατεταμένος έρωτας. 

-Τι είναι έρωτας;

-Η παρατεταμένη αφοσίωση. 

-Τι είναι αφοσίωση; 
-Η παρατεταμένη στοργή. 
-Τι είναι στοργή. 
-Η παρατεταμένη ευλαβική θυσία στο σώμα και την ψυχή του άλλου. 
-Τι είναι ευλαβική θυσία;
-Αγάπη αιώνια.
-Έχει ακόμα;
-Ακόμα μαθαίνω.

XII.
Η γραμμή της καρδιάς έχει βάρος. 
Λυγίζει κι'οριοθετεί την ανέχεια.

XIII.
Όταν ξεχνιέσαι πάνω μου
ξανά το ενθυμούμαι 
πως είναι ν'αγαπώ. 
Και γίνεσαι το μέσα μου
και γινε εν το δυο.
Θαρρώ πως έτσι κάπως χαράζεται ο ορίζοντας.








VI.
Στην ατέλεια του έρωτα μου κατοικώ.
Έλα μέσα μου είπες.
Μα εγώ είμαι το γκρέμισμα, μην την στηρίξεις πάνω μου τη φυγή σου.
Στα πόδια σου χαλάσματα, στα χέρια μου δοκάρια,
τα χείλη μας καρφιά στον ουρανό που σκαρφαλώνουν.
Σε βάθη ερειπίων, ο ένας τον άλλον, μέσα μας χτίζουμε.


VII.
Αλλάζουν οι πόλοι.
Συγκρούομαι με την μικρή Άρκτο μέρα μεσημέρι.
Ύστερα στον παράδεισο πέφτω.
Δεν έχει βαρύτητα, το κύριο συστατικό είναι υγρό.
Αλλάζουν πάλι οι πόλοι.
Τώρα ανεβαίνω ολόκληρη κόλαση.
Θα σου εξομολογηθώ κάτι: Δεν είναι η φωτιά το κύριο συστατικό εδώ πέρα αλλά η ακινησία. 
Αλλάζουν πάλι οι πόλοι. 
Κάποια στιγμή θα βρω τροχιά.


VIII.
Χαμογελάς,
στάζει η πληγή του κόσμου πληρότητα. 
Είσαι πηγή μας, αναβλύζω.

IX.
Στο μικρό κενό μεταξύ όσων νοιώθω σφηνώνω.
Δεν έχω χώρο εκεί να πω.
Δεν έχω χώρο εκεί ν’ακούσω.
Ίσα ίσα στο ακατέργαστο χωρώ.
Ίσα ίσα από την επανάληψη σώζομαι.
Και μετά η καρδιά, δύο χτύποι, με πετάει στον τόπο, έχει ακόμα μου λέει, δύο χτύπους. 
Προχωρώ, είμαι ελεύθερος.

X.
Ποιόν ξεγελάς ολόγιομη;
Μέσα στα όνειρα μας ένα αστεράκι είσαι.
Στη φλόγα της καρδιάς ένα μικρό κερί.
Μα άραγε σαν σε κοιτούν όλοι πονούν το ίδιο; 







 

(Ένα μικρό γράμμα στον Νίκο)


Νίκο,

ΘΑ ΜΟΥ ΛΕΙΨΕΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΟΥ
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΥΧΝΑ

Μαρία







XI.
-Τι είναι αγάπη;
-Ο παρατεταμένος έρωτας. 
-Τι είναι έρωτας;
-Η παρατεταμένη αφοσίωση. 
-Τι είναι αφοσίωση; 
-Η παρατεταμένη στοργή. 
-Τι είναι στοργή. 
-Η παρατεταμένη ευλαβική θυσία στο σώμα και την ψυχή του άλλου. 
-Τι είναι ευλαβική θυσία;
-Αγάπη αιώνια.
-Έχει ακόμα;
-Ακόμα μαθαίνω.

XII.
Η γραμμή της καρδιάς έχει βάρος. 
Λυγίζει κι'οριοθετεί την ανέχεια.

XIII.
Όταν ξεχνιέσαι πάνω μου
ξανά το ενθυμούμαι 
πως είναι ν'αγαπώ. 
Και γίνεσαι το μέσα μου
και γινε εν το δυο.
Θαρρώ πως έτσι κάπως χαράζεται ο ορίζοντας.






Βιογραφικά

Ο Νίκος Kιχεμ (Κοτσαμπουγιούκης) ζει και εργάζεται ως Πληροφορικός στην Αθήνα. Συγγράφει παραμύθια και ποίηση. Το πρώτο του βιβλίο εμφανίζεται από τις εκδόσεις “Κουκούτσι” με τίτλο "Οι στροφές και ο δρόμος". Δουλειές του εμφανίζονται με το ψευδώνυμο “Νίκος κιχεμ”. Παραμύθια του έχουν διαβαστεί στο ϊδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Αρθρογραφεί στην δωρεάν πολιτιστική εφημερίδα “Ο Εξαρχιώτης”. Λάτρης των κόμικς. Η πρώτη του ιστορία εμφανίζεται στο περιοδικό “Μπλε Κομήτης” με όνομα “3.04”. Ασχολείται με τη φωτογραφία και έχει συμμετάσχει σε τρεις ομαδικές εκθέσεις ("Μια φωτογραφία για την Πατησίων", "Τα μυστικά δωμάτια του Νου", "Vault : Feelings- απονομή Βραβείου Στέφανος Πάσχος"). Παρουσιάζει ως ραδιοφωνικός παραγωγός του Innersound Radio την εκπoμπή "Down The Rabbit hole". Είναι εθισμένος στην ποδηλασία, στα ταξίδια, στις καλημέρες, στον καφέ, στα όνειρα και τον κινηματογράφο.

Yayoi Kusama, είναι Γιαπωνέζα, ποιήτρια, ζωγράφος, σχεδιάστρια.(1929)






/Στην ατέλεια του έρωτα μου κατοικώ/


.
.

.
.
.
.


||| Το κείμενο είναι προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και ως εκ τούτου προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Νόμου Ν.2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή για εμπορική ή άλλου είδους χρήση. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή σε άλλα site και blog. |||​









ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)