DUETS > « Πάλι πίσω θα γυρίσει ο δείκτης και θα μας βρει όλους στην αυλή και το γύφτο στο κέντρο»


«Πάλι πίσω θα γυρίσει ο δείκτης και θα μας βρει όλους στην αυλή και τον γύφτο στο κέντρο»


Σήμερα στα Duets

Σταμάτης Πολενάκης -  Ποιήση
Μαρία Πανούτσου -  Ποίηση
Εικόνα - Ελένη Μαλιγκουρα



Duets
Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο


Φωτογραφία, Ελένη Μαλιγκούρα





Duets
Στον Ζυγό και  οι δύο  ή  ένα  παιχνίδι για δύο


Συνύπαρξη δυο ανθρώπων είναι δύσκολη. Ίσως η συνύπαρξη στο παιχνίδι, να γίνεται ευκολότερη. Η ιδέα των Duets "Στον Ζυγό και οι δύο ή ένα παιχνίδι για δύο"  μου γεννήθηκε όταν μια μέρα, σε ένα σχέδιο φίλου, θέλησα να "απαντήσω" με ένα  ποίημα και έτσι άρχισα να βλέπω  σχέδια, φωτογραφίες, και μικρά κείμενα ως αφορμή, ως μια ηχώ, μιας σκέψης, μιας αίσθησης του "άλλου", ένα παιχνίδι σχέσης με όσο γίνεται περισσότερη αθωότητα. Μια αθωότητα που κουβαλά την πονηριά του παιχνιδιού. Επιθυμητή συνύπαρξη στα Duets με υλικό που δημιουργείται ακριβώς για τη συνεργασία μας αυτή .
Ευχαριστώ τον Μάρκο Σαριμανώλη για τη θετική του αντιμετώπιση στην πρόταση μου και την πρόσκληση και έτσι αυτό το παιχνίδι, θα έχει τον χώρο του στην "Γραφομηχανή". Τα κείμενα που θα παρουσιάζονται και το υλικό, επιδιώκουμε το μεγαλύτερο μέρος  να είναι  πρωτοεμφανιζόμενο στην στήλη αυτή, μια και το παιχνίδι ζητά ακριβώς, μια άμεση και στο παρόν δημιουργία και συνεργασία, δύο ανθρώπων.
-Μαρία Πανούτσου
 

Tα Duets -Στον Ζυγό και  οι δύο ή  ένα  παιχνίδι για δύο: Σύλληψη  οργάνωση και εκτέλεση της Μαρίας Πανούτσου. Σε αποκλειστικότητα στην "Γραφομηχανή".





Σήμερα στα Duets

Σταμάτης Πολενάκης -  Ποιήση
Μαρία Πανούτσου -  Ποίηση
Εικόνα - Ελένη Μαλιγκουρα







Ο Σταμάτης Duets στην Μαρία




Α.

Όταν ο σκοπός της ζωής μας απομακρύνεται λεύτερος προς το άπειρο κι εμείς μαγεμένοι από τις ομορφιές
της φύσης παραδινόμαστε σ` αυτές γερασμένοι πια μαζεύουμε μαραμένα τριαντάφυλλα και δεν μετανοιώνουμε για το χαμένο παράδεισο που για τίμημα τη ζωή μας ζητούσε

 
Μ.Π





Μια μέρα θα δούμε το ρόδο, το αιώνιο ρόδο ν` ανθίζει ξανά. Είδαμε με τα τυφλά μας μάτια
το ρόδο του αφανισμού και της τέφρας, είδαμε το αιώνιο ρόδο ν` ανθίζει φλεγόμενο.
- Το ρόδο είναι χωρίς γιατί, ανθίζει επειδή ανθίζει- είπε ο Άγγελος Σιλέσιος.



Σ.Π







Β.



θα μείνω και λυπηρά θα καταγράψω σε χαρτί κλινικής τους λόγους του θανάτου που κτύπησαν
τόσο σιωπηλά το φίλο και αδελφό που έπαιζε φλογέρα στην αυλή μου τώρα εκείνος δεν υπάρχει πια
αν και φλογέρες στον κόσμο πολλές



Μ.Π






Οι φλογέρες- οι ουράνιες φλογέρες που ακούγονται καθώς άγγελοι κατεβαίνουν ανάμεσά μας.
Άγγελοι που ευλογείτε τους καρπούς και το χώμα ποτέ μην μας εγκαταλείψετε, όλοι εσείς
οι τυφλοί άγγελοι της βαθύτατης θλίψης μαζί με την απέραντη συμπόνια σας
που αγκαλιάζει όλα τα πλάσματα.



Σ.Π









Η Μαρία  Duets  στον Σταμάτη



     A.

Χρησμός


       Σκοτεινό θα είναι το αύριο και από το δίχτυ της μοίρας τίποτα δεν   ξεφεύγει
        ούτε καν οι Θεοί
        Σας το λέει το χέρι που γράφει αυτό το ποίημα
        σας το λέω εγώ με τα τυφλά μου μάτια
        και η Κασσάνδρα με προφητείες ακατανόητες:
      - δέκα χρόνια πέρασαν από τότε- ας σκορπίσει για πάντα ο άνεμος
        την τέφρα του Αίγισθου και της Κλυταιμνήστρας.
       Σ.Π





Περπατώντας στο δακτύλιο του Κρόνου



Ο Κρόνος πίστευσε τα άλογα

πού του ψιθύρισε ο Γύφτος

και το κρασί χύνει

και την καρέκλα τραβά ν’ αφήσει χώρο.

Δεν ήταν της χρονιάς αυτής η γεύση και ο μούστος

Η παλαβή γριά σταμάτησε

και το σταφύλι ζουπήχτηκε κάτω από το πέλμα του παιδιού

Ποιά χρονιά ήτανε, ποιά χρονιά!

Οι ρόδες δεν γυρίζανε, το κάρο δεν σταμάτησε κι αυτές

στριγκιές βιαζόντουσαν.

Απλωμένο πανί σκέπασε το σπίτι

Πάλι πίσω θα γυρίσει ο δείκτης και θα μας βρει όλους στην

αυλή και το γύφτο στο κέντρο.


Μ. Π




B.

                                                           

Και τελικά βρίσκονταν όλοι μπροστά μου περιμένοντάς με.
Εγώ θα μπορούσα βέβαια να καθυστερήσω,
να αλλάξω πορεία ή να προσπαθήσω να σβήσω τα ίχνη που άφηνε στο χιόνι το πέρασμά μου (αλλά δεν υπήρχε παρά μόνον ένας δρόμος και τον πήρα ως το τέλος) πριν ακόμα γεννηθώ, πολλά χρόνια πριν, ήξεραν ήδη το σημείο από το οποίο επρόκειτο να περάσω.


     Σ











Εκείνη χάραξε τα βήματα μου 
και εγώ νόμισα ότι ήμουν ελεύθερη



Γεννήθηκα το 1928  την ‘ιδία ημερομηνία γέννησης της μάνας μου.
Πάνω  σε βουνά  από ξεριζωμένες  ελιές  έτσι 
έμοιαζε  το μωρουδιάστικο κρεβάτι μου.


Επειτα με έκρυψαν μέσα στις κούκλες  και  τα σεντούκια  
κομμάτια του σώματος μου βρήκα πολύ αργότερα 
σε κάτι χαρτιά ξεθωριασμένα.   


Και πριν λαλήσει ο πετεινός   να’σου  κι εγώ  
να γαργαλάω τους άλλους με τα λόγια  και με  βλέμματα 
κι’ ας έσερνα μέσα μου όλους τους προγόνους  μου.

  

 Κι’ εγώ που νόμισα ότι ήμουν ελεύθερη
 να επιλέξω τον χαμό μου
 να επιλέξω τα βήματα  μου


Μ. Π












Βιογραφικά

Ο Σταμάτης Λ. Πολενάκης (εγγονός του Σιφνιού γελοιογράφου Σταμάτη Πολενάκη και γιος του Λέανδρου Πολενάκη), γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Σπούδασε στο τμήμα Ισπανικής Λογοτεχνίας του Universidad Complutense της Μαδρίτης. Είναι ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές "Το χέρι του χρόνου" (Ομβρος, 2002), "Τα γαλάζια άλογα του Φραντς Μαρκ" (Οδός Πανός, 2006), "Νοτρ Νταμ" (Οδός Πανός, 2008), "Τα σκαλοπάτια της Οδησσού" (Μικρή Άρκτος, 2012), "Η ένδοξη πέτρα" (Μικρή Άρκτος, 2014), "Τα τριαντάφυλλα της Μερσέδες" (Μικρή Άρκτος, 2016), που τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης του περιοδικού "Αναγνώστης" το 2017. Έχει δημοσιεύσει ποιήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά ("Το δέντρο", "(δε)κατα", "Ποιητική", "Poetry Review") και ανθολογίες ("Cross-Section", "Austerity Measures", κ.ά.). Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Γιάννη Γκούμα και κυρίως από τον Richard Pierce, στα ισπανικά, στα ιταλικά και στα γερμανικά. Έχει μεταφράσει από τα ισπανικά τα θεατρικά έργα "Chat" (σε ομαδική μετάφραση) και "Η τρυφερή σου μολότωφ" του Γκουστάβο Όττ (Εκδόσεις Λαγουδέρα, 2008). Είναι συγγραφέας του μονολόγου "Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον", που παρουσιάστηκε το 2007 στο πλαίσιο του Θεατρικού Αναλογίου (διοργάνωση: ΙΤΙ UNESCO) (ερμηνεία: Ιωάννα Τσιριγκούλη, σκηνοθεσία: Έφη Θεοδώρου) και το 2008 (ερμηνεία: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, σκηνοθεσία: Σωτήρης Καραμεσίνης) στο Φεστιβάλ Ελληνικού Έργου HSBC. Το Δεκέμβριο του 2010 το έργο μεταδόθηκε από το Radio Romania Cultural στη Ρουμανία, σε ερμηνεία της Valeria Seciu, ενώ το Σεπτέμβριο του 2011 εκπροσώπησε τη Ρουμανία στο 63ο Διεθνές Φεστιβάλ Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης Prix Italia, στο Τορίνο. "Το τελευταίο όνειρο της Έμιλυ Ντίκινσον" έχει μεταφραστεί στα αγγλικά από τον Richard Pierce, στα γαλλικά από την Μυρτώ Γόντικα και στα ρουμανικά από την Cezaria Udrescu. Τον Μάιο του 2012 παρουσιάστηκε στα αγγλικά στο θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, σε σκηνοθεσία Αθηνάς Στούρνα και ερμηνεία της ηθοποιού Monica McShane. Το έργο "Ψαρόσουπα" παρουσιάστηκε το 2009 στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου στο πλαίσιο των "Αναγνώσεων" (σκηνοθεσία: Ελένη Γεωργοπούλου), με τους ηθοποιούς Μάνο Βακούση, Δημήτρη Πιατά, Αιμιλία Βάλβη και Μαρία Τσιμά. Η "Ψαρόσουπα" έχει μεταφραστεί στα γαλλικά από την Jacqueline Razgonnikoff. Το 2010 ο Θίασος Ωκύπους ανέβασε το θεατρικό του έργο "Βερολίνο" στο Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης στο Ναύπλιο και στο Θέατρο Φούρνος στην Αθήνα (ερμηνεία: Ιλιάνα Παζαρζή, Δημήτρης Καραμπέτσης, σκηνοθεσία: Αθηνά Στούρνα). Το "Βερολίνο" έχει μεταφραστεί στα Γαλλικά από την Jacqueline Razgonnikoff. Τον Ιούλιο του 2009 προσκλήθηκε ως υπότροφος στο Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών της Βαλτικής, στο νησί Γκότλαντ της Σουηδίας. Το Σεπτέμβριο του 2009 συμμετείχε στην συνάντηση θεατρικών συγγραφέων "Dramaticulas" στο Μπουένος Άιρες με την ανάγνωση του έργου "Βερολίνο" στα ισπανικά. Επίσης, ποιήματά του διαβάστηκαν στη Σάλτα (Β. Αργεντινή) στο Casa de Hernandez- Museo de la Ciudad. Το έργο του "Χειμωνιάτικο ταξίδι" παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2016 στο Θέατρο Τέχνης, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ "Αναλόγιο" (ερμηνεία: Νίκος Αναστασόπουλος, Ιλιάνα Παζαρζή, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, σκηνοθεσία: Αθηνά Στούρνα). Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.





---

Η Ελένη Μαλιγκούρα σπούδασε φωτογραφία, κινηματογράφο και τηλεόραση στην Αθήνα (1970 – 1973). Διδάσκει φωτογραφία στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας από το 1989 καθώς και σε ιδιωτικές σχολές φωτογραφίας. Έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και έχει πραγματοποιήσει 10 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έργα της βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, όπως: Paris Audiovisuel, Fukushima Prefectural Museum of Art , Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, κ.ά. Το 1988 πήρε το βραβείο "Prix Photo Air France - Ville de Paris" και το 1998 το «Βραβείο Καλλίτερης Ατομικής Έκθεσης» στη 10η Φωτοσυνγκυρία.
Οι κυριότερες δουλειές της που έχουν εκτεθεί και δημοσιευτεί είναι : «ΜΥΘΙΚΑ ΤΟΠΙΑ», 1984. «ΟΜΟΝΟΙΑ», 1987. «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ»,1991.«ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ή ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ», 1993. «ΔΡΟΜΟΙ» 1996, «ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ» 1998. «TLON» 2001. «INSIDE» 2005. «JAPAN PROJECT – READINGS II» 2006. «SELF-PORTRAIT», 2006.






---



Stephen Michael Reich

https://en.wikipedia.org/wiki/Steve_Reich




ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)