Ο Αγιώτατος Έρως > Αναζητώντας το πρόσωπο του έρωτα (γ΄ μέρος)



 

Αναζητώντας το πρόσωπο του έρωτα
(γ΄ μέρος)



/η ομορφιά είναι  ένα  όπλο που σκοτώνει /
 και κάθε προσπάθεια να κατακτηθεί /είναι μάταιη /
μ.π.





01/09/2018 -γράφει η Μαρία Πανούτσου








Τακτοποιώντας τον ουρανό μου/

διώχνεις τα σύννεφα/αλλάζεις τις συναστρίες/

ανάβεις τ΄ άστρα να λάμπουν την μέρα/

κρεμάς πάνω τους αιώρα/ξαπλώνεις να ξεκουραστείς/

όταν σηκώνεσαι αρχίζεις να χορεύεις/

τον χορό που σου έμαθαν τα ιερά/

φτιάχνεις ανεμώνες, φυλαχτά/κέντημα στο χέρι/της αφής/

βάζεις τα πόδια σου στην θάλασσα μου/

την κάνεις ευγενή και καθαρή/

τώρα βρίσκεσαι στα βαθιά μου/σε υποδέχομαι

Αλέξης  Γεωργαντάς






Το τρίτο και τελευταίο μέρος  της  τριλογίας «Αναζητώντας το πρόσωπο του έρωτα» αφήνω τρείς επιλογές ποιήματων μου να μιλήσουν αντί για μένα την ίδια.








Εικόνες μιας μελλοντικής ζωής


Θα με παρηγορείς/
 εσύ  ο  ίδιος που αγάπησα
καθώς τα πάθη  του έρωτα μου/
θα εξιστορώ/
και  εσύ/  σαν ένας τρίτος/
θα θωπεύεις τις πληγές μου/

το κορμιού μου τον πόθο/ σταλαγματιά σταλαγματιά/
εσύ / γιατρεύεις/ με λόγια υγρά/  όμοια μ’ έρωτα αληθινό/
μα πιότερο  την ακινησία του κορμιού σου γυρεύω
 μια νύχτα που ο θόλος από αστέρια/ μας κατοικούσε
πως μου μιλούσες /μόνο  με την σιωπή/
                                               _
Διάλεξα ένα δένδρο στις ρίζες του κοντά/
τόσο κοντά/ που άκουγα το τρίξιμο της γης/
ν’ αφεθώ  εκεί /τον ουρανό κοιτώντας /
και ζήτησα το χέρι σου /σαν μέρος εκείνου /
δηλαδή εσένα/ εκεί σ’ ένα κορμό/  μιας λεύκας
 χωρίς το δάκρυ/ μην τυχόν και σε  λυπήσω
και άκουσα φωνή παγιδευμένη από τα παλιά/  να κλαίει/
και τότε  απομακρύνθηκα/ πριν είναι πολύ αργά/

Χαρά χορεύω πλουμιστή/  για σένα/
καθώς προβάλλει η φιγούρα σου αδρή/
χαίρεται το κάθε βλέμμα μου /
και η ψυχή μου/ θυμάται μόνο την αγάπη
                             _
Μετρώ δυο  χέρια  σε επανάληψη
και σε άφημα παιδιού
ξεδιπλώνεται η αυγή της ζωής μου
το δείλι μαγεμένο / από τον χρόνο τον κοινό/  
αναφυλάσσει/ ό τι πολύτιμο κάρφωσες πάνω μου/
σε κάθε σημείο / ίδια στολίδια οι μνήμες/
που και εσύ ο ίδιος  /εκπλήσσεσαι/
με τόση τρυφεράδα/ 
                                      _
Στιγμές ενός μέλλοντος/ που γίνεται σιγά σιγά  παρόν/
καθώς ο χρόνος μας τυλίγει /
                                       _
Ζω για να γνωρίσω  κι άλλα  της ζωής τα θαύματα/
και όλες τις εποχές  μαζί σου / σαν ένας κύκλος/
ο κόσμος όλος/ ο κόσμος ο μικρός/ ο μέγας/






Έλα να σβήσουμε τα πρόσωπά μας/
και τα ονόματα γραμμένα
μόνο στην άμμο/ δίπλα στην θάλασσα/
Άσε να ξεβραστούμε τυχαία
σε μια παραλία αυτού του κόσμου/
χωρίς ταυτότητα /με αμνησία στο κορμί/
Έλα και πλάγιασε δίπλα μου/ ξένος με ξένη/
αλλά με εκείνη την αγάπη που ζήσαμε/
εκείνα τα δευτερόλεπτα/
Μην παρασύρεσαι / εκεί είμαι στην γωνία/
περιμένω με αγωνία /το απρόσωπο πρόσωπο/
Τον άνθρωπο χωρίς τα λόγια/
Τον άνδρα χωρίς τον σκοπό/
Μεγάλωσε ο χρόνος/
και κυλά ο ουρανός / στα όνειρα μου/
Με μια παντιέρα ανεμίζω/
και σημαδεύω την άφιξη σου/
Δεν χάνεται η λέξη που ειπώθηκε/
σε μια στιγμή/
που το αίμα κυλούσε γοργά/






σε πια αυλή να περάσω την νύχτα μου/
σε ποιο δένδρο να ακουμπήσω/
ποιο αστέρι να διαλέξω/
για ταξίδι στο στερέωμα/

είμαι μια πλημύρα σήμερα/
είμαι  ένα  ποτάμι/
ο αέρας μου μίλησε εχθές  την νύχτα/
έκανα πως δεν άκουσα/

παρέδωσα κι εγώ το πνεύμα/ 
σε ένα τραχύ  βλέμμα/
ένα άκαμπτο  αρσενικό/
μια  θαλπωρή ανύπαρκτη/
ένα  στέρνο  άκαρδο/
μια  αγκαλιά αγκάθια/
κι’ ο καθρέπτης  έσταζε αίμα

18 .08.18

X
X
X
X
X
X
X
X
Εικόνες,  FIKOS





[Copyright ©  Μαρία  Σκουλαρίκου-Πανούτσου]

« ο αγιώτατος έρως και άλλα τινά» 
Ρapaver rhoeas*


Δυο λόγια
Θα ήθελα να  γράψω δυο λόγια  για το σκεπτικό της παρουσίασης   στην Ιστοσελίδα ‘Γραφομηχανή’, με το  τίτλο  « ο αγιώτατος έρως και άλλα τινά»  κάθε Πέμπτη, ποίηση που θεωρώ επαναστατική.
Η ερωτική ποίηση που πραγματεύεται την φυσική κατάσταση  που προκύπτει  αθέλητα  στους ανθρώπους και  τους  βγάζει για λίγο ή για πολύ, από  τον δρόμο που έχουν χαράξει, είναι μια πράξη που έχει όλα τα στοιχεία μιας επανάστασης, μιας προσωπικής  επανάστασης, που είναι και η πιο ουσιαστική. Ο έρωτας αφορμή για  αλλαγή και αμφισβήτηση συθέμελα   του εαυτού μας και των αρχών μας,  έρχεται  ολόδροσος να μας οδηγήσει σε όχι και τόσο δροσερές και ευχάριστες ψυχικές καταστάσεις. Η ποίηση   κατ΄ εξοχήν ερωτική, ακόμη και όταν  δεν φαίνεται στο πρώτο πλάνο  της γραφής,   μας ανοίγει ορίζοντες  για να έρθουμε πιο κοντά  στο  ‘πρόσωπο’  του ανθρώπου  που δεν είναι εύκολο να προσεγγίσουμε με άλλο τρόπο.

Ευχαριστούμε την Ιστοσελίδα  ‘Γραφομηχανή’ και όλους τους συνεργάτες  για την κοινή μας πορεία,  σε κάτι γοητευτικό, από εδώ και στο εξής. 
 Μαρία Πανούτσου
*(Μήκων η ροιάς)



Το κείμενο είναι προϊόν πνευματικής ιδιοκτησίας και ως εκ τούτου προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Νόμου Ν.2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή για εμπορική ή άλλου είδους χρήση. Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή σε άλλα site και blog.





ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)