ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ


Ελένη Νέστορα



Αξιώθηκα ως τώρα να γευτώ ό,τι αγάπησα. Τα παιδιά, το θέατρο , το τραγούδι, τη γραφή. Έγινα δασκάλα, γιατί δεν μπορούσα να διανοηθώ τη ζωή μου δίχως την αθωότητα των παιδιών να με τυλίγει σα ζεστή κουβερτούλα τις «κρύες» μέρες της σοβαροφάνειας των ενηλίκων. Τ’ άφησα να με πιάσουν απ’ το χέρι και γεύομαι, χρόνια τώρα, το νέκταρ της σκέψης τους, το ισχυρότερο  αντιοξειδωτικό και  αντιγηραντικό συνάμα, θαρρώ. Στο θέατρο και στο τραγούδι γνώρισα την αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας. Έγινα ό,τι δεν είμαι και γνώρισα βαθιά ό,τι καθορίζει αυτό που είμαι. Όσο για τη γραφή! Μεγάλο καταφύγιο οι λέξεις. Από μικρή τις γευόμουν μ’ όλες τις γεύσεις και τις αισθήσεις τους. Τους παραδόθηκα λοιπόν αμαχητί. Μα εκείνες παιχνίδι θέλουν. Αυτές πετούν πεταλούδες λεύτερες κι εγώ, "μικρό κορίτσι" ακόμα, τις κυνηγώ. Κι αν είμαι τυχερή και πιάσω καμιά με την απόχη μου, αγαπώ να τις μοιράζομαι. Έτσι ζω. 


>  ακολουθήστε την κ. ΕΛΕΝΗ ΝΕΣΤΟΡΑ στο Facebook 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Γράψτε ελεύθερα το σχόλιο ή την κριτική σας. Η γραφομηχανή είναι ένας δικτυακός τόπος βασισμένος στην πολυφωνία και στην ελευθερία του λόγου. Όμως σχόλια με υβριστικό ή /και προσβλητικό περιεχόμενο δεν θα γίνονται δεκτά.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

μικρός ταξιδευτής: @da Cruz da Rocha (click στην εικόνα)